بطور خلاصه، ماشین برداشت مورد نظر، دارای دو پلت فرم سبک، سه چرخه و خودرو ( چیزی بین تیلر و تراکتور کوچک) خواهد بود. عرض و طول آن برگرفته از نتایج تحقیق کشوری قبلی است. روی این ماشین سه ابزار اصلی پیش بینی میشود: 1- سکوی برداشت خودکار، که توانایی پوشش دادن درختان چند تنه و نزدیک به هم را داشته باشد( چیزی که در ماشینهای خارجی وجود ندارد و عمدتا چادری است که آن را باز میکنند). 2- یک شیکر نیوماتیک دستی روی ماشین نصب میشود که نیروی خود را از موتور محرک ماشین میگیرد و با مدیریت کاربر، شاخه ها را می تکاند. ضمنا فک آن به گونه ای طراحی میشود که حداقل آسیب را به شاخه ها برساند. 3- یک رسپیراتور یا مکانیزم مکنده که محصول را بدون دخالت دست، از روی سکوی برداشت جمع کرده و به سرعت به درون جعبه های مخصوص میبرد.

از نتایج پژوهشهای چند ساله مجری این پروژه مسلم شده بود که با توجه به شرایط خاص حاکم بر باغات پستۀ ایران، هیچ ماشین یا روش موجودی نمی تواند جوابگوی عمدۀ برداشت مکانیزۀ پسته باشد. بلکه باید الزاما ماشینی مختص شرایط ایران بوجود آید که توان حرکت خودکار با حداقل ابعاد را درسطوح ناهموار و دور افتاده داشته باشد، سبک بوده و به حداکثر دو کاربر وابسته باشد. همچنین بتواند درختانی که بدون فاصلۀ استاندارد، روی ردیفهای کشت قرار گرفته اند ویا چند شاخه و به اصطلاح، نعنایی هستند را برداشت کند و از همه مهم تر اجازۀ آلوده شدن محصول با خاک و دستهای آلوده را نداده( آلودگی به آفلا توکسین) و در نهایت سرعت عمل آن بالا و برای خرید توسط حداقل نیمی از باغداران کشور، اقتصادی باشد. این یافته ها منجر به طراحی و ساخت نمونه های اولیۀ موفقی از ماشین مناسب برداشت پسته گردید. این نمونه اولیه در باغات قزوین آزمایش و سرعتی معادل 7 کارگر و هزینه تمام شده یک دهم هزینه کارگری را( درسال 95) جوابگو بود. فاز تولید تکمیلی این پروژه به حدود 1190 میلیون تومان اعتبار نیاز دارد و با عنایت به تمول نسبی باغداران پسته، بلافاصله قادر به بازگرداندن سرمایه هزینه شده خواهد بوده و پس از آن برای اسپانسر پروژه تولید ثروت خواهد کرد. بدیهی است که کمباین نهایی تولید انبوه بر اساس این نمونه برای کشاورز به مراتب ارزان تر از مدل اولیه تحقیقاتی خواهد بود.

هزینه اندک برای یک کمباین کامل بومی که آمادۀ ورود به مرحلۀ نیمه صنعتی خواهد بود. بدیهی است که کمباین نهایی تولید انبوه برای کشاورز به مراتب ارزان تر از مدل اولیه تحقیقاتی خواهد بود. و بلافاصله قادر به بازگرداندن سرمایه هزینه شده میباشد و پس از آن برای اسپانسر پروژه تولید ثروت خواهد کرد.